അതിഥി

Advertisements

Afternoon

She left college in the afternoon finishing her day’s teaching-learning processes. Her mind was fully immersed in her thoughts regarding her home. Her home is a kingdom with the existence of three of her miniature versions and their all-time following three dogs, a mother who accepted senior citizenship and my better half who came down for holidays.   All of them happily ruled their own parts in our kingdom. I parked my car at the corner of the large frontside orchard of her house all shaded by the thick vines of passion fruit. Being it past lunchtime, instead of the usual noisy air, she sensed an air of calmness welcoming her. She could hear the mother reading aloud something. Without stepping inside the home, she got the exact picture of them. All living fellas would be grabbing their own space in the big floor mat next to the courtyard with their ears finely tuned for the story.  It was a famous children’s story “Pathumma’s goat” by the legendary literary figure of Kerala, Vaikom Muhammad Basheer. Oh holy grace, what more beautiful bliss should she receive than such a moment of realization.  She happily found successors for her countless piles of books. A slight breeze passed her and she looked around. It seemed her thought was approved with the beautiful flowers of passion fruit vines by their rhythmic swaying with the afternoon breeze…

17e4531272dd45e1a5b970239699dd02

PS: This is just a translation attempt for the fictional write up I did in Malayalam in a software. If you know Malayalam, you can try this link

ഉച്ചനേരം

 

448d7b53a66ad48235ff0bf70643e75e

17e4531272dd45e1a5b970239699dd02

നിന്റെ അസാന്നിധ്യം 2

നിന്റെ അസാന്നിധ്യത്തിൽ നീ സമ്മാനിച്ച ഓർമകളുടെ നിറക്കൂട്ടാൽ നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് നിറങ്ങളുടെ പൂർണത നൽകി. ഇടനെഞ്ചിലെ വേർപാടിന്റെ വ്യഥയുടെ നെരിപ്പോടിൽ കത്തിജ്ജ്വേലിക്കുന്ന ചിന്തകളുടെ ചൂട് തട്ടാൻ എന്നിലെ ചിന്തകൾക്കു ഒരു കാരണവുമായി. നിന്റെ അസാന്നിധ്യത്തിൽ ആ നെരിപ്പോടിലെ കനലുകൾ അണയാതെ അവശേഷിക്കുന്നു…..

നിന്റെ അസാന്നിധ്യം

ഏതു പേമാരിയുടെയും അനന്തരഫലമായി എന്റെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിലൂടെ ഊർന്നിറങ്ങുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ ഏറ്റുവാങ്ങി ഉന്മത്തനാകാൻ പറ്റാത്തിടത്തോളം കാലം, നിന്റെ അസാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ എന്നിലെ പ്രണയത്തെ ജ്ജോലിപ്പിക്കാൻ ആകില്ല. നീയില്ലാത്തപ്പോൾ എന്നിലെ പ്രണയത്തിനു ഉറഞ്ഞുപോയ മഞ്ഞുപർവതത്തിലെ പോലെ ശൈത്യം മാത്രമാണ് ഉണ്ടാവുക……,