Going Nuts 😂😋🤭


Yeah, yeah, you heard it right🤭 Don’t get worried, I still persist with my own madness, but this is about something different. It’s about nuts: SOAP NUTS / SOAP BERRIES. Okay, why would I need to talk about them? It’s very commonly available in India in the common name as Retha(Hindi) / Pasakkottamaram (Malayalam) and many more local names. These are the berries of a tree found widely in the Himalayas. Like many other plants, they also have got many medicinal properties.

As part of my sustainable lifestyle journey, my research pointed me towards the dried soap berries due to its several household usages. Lifestyle has made us shift in many simple products to latest products made available in the market and as I have mentioned in my previous posts we are more brainwashed by advertisers. For me, soap berries come into view as a replacement for my liquid laundry detergent. Every alternate month, I used to buy one bottle of (500ml) top brand liquid detergents which will cost me around 200 to 250 rupees.I stopped using detergent powders long back due to its remnants in the after dried clothes which costs around 100 to 200 rupees.

My research helped me to understand how much these chemicals reach into the sewage which finally ends up dumping all these harmful chemicals into the ocean since I live at a walkable distance from the estuary close to the Arabian Sea. All the detergents and it’s heavily loaded micro plastics end up in the marine system and thus directly getting its entry into the marine food web. This reaches our plate as fishes consume these plastics assuming these particles to be their regular food. That thought made me strictly stop my use of detergent powders and liquids.

Now I am left with a new choice of an alternative. Either I should make a less harmful basic chemical detergent consisting of washing soda, baking soda & Castile soap or use the natural available Soap Nuts. Now you may think, Soap Nuts seems to be the newest option for us. No, you got it wrong, soap nuts have been used for so many centuries that racing for civilization made us leave behind many basic things and now when we realize what all we left behind, we are trying to get them back which could be termed “Back to Basics”.



I read about the various chemical household products which could be replaced by this single natural product.. my main concern was focused on liquid laundry detergent which this could be used making shampoos, face wash, hair mask, kitchen and floor cleaner etc to name a few.



I have initially tried the readymade soapnut liquid detergent named “Bubble Nut Wash”. I have tried on a variety of clothes and was totally impressed. The clothes were fresh with a slight citrusy smell. I had bought one-liter product from Amazon for 299/-( plus shipping charge). You can buy this product here. I won’t prefer to purchase them since every purchase will leave me with a plastic bottle and compared to cheaper homemade options I will prefer the later.

I ordered them at Amazon from the brand Stone Soap. A packet of full size dried berries of 750 grams for a price of 235 rupees. You can buy this here product. It came in a cloth bag with drawstring and also had a tiny cloth bag for using them in the washing machine.

For the laundry purposes, there are two ways to use these berries.

  1. Direct Use: Take a handful (5-10 as per the cloth load) in a cloth pouch and put them along with clothes to soak and do the washing. This helps the berries to release the saponins which give the lather. This tiny batch of berries can be used for several times. You could also add few drops of essential oils of your choice in the last round of rinse to add more freshness.
  2. Liquid soap: A handful of berries can be boiled in two-liter water for nearly 30 plus mins and then strain out the liquid. Add essential oil of choice or vinegar as fabric softener. Store them a refrigerator and use as needed. You could find plenty of videos on YouTube regarding the uses and methods of preparation. I have made liquid soap with crushing the berries ( with the seeds) and boiling them hence the color has got more brownish but if only nut skin is used, it will be golden yellow colored. I have stored them in repurposed plastic bottles and refrigerated. This could be used for making face wash, shampoo or cleaners with few more additional ingredients.

Once the soap nuts are used more than 5-10 repeated cycles, the saponin contents would be reduced and it could be dried, powdered and used as hair mask or kite hen vessels cleaner by adding little baking soda. Soap nuts are gentle on both clothes and skin making them ideal for use. The laundry run water could be directly used for gardening purposes without worry. This is complete with a plant-based product and probably the most sustainable cleaning product.

MY VERDICT: I found soap nuts to be cheaper and making every laundry expense heavily cut down. One time purchase of 750 gram is going to stay for 3 years minimum. This will cut my repurchases for chemical laundry detergent from shop list which saves me minimum 3000/- and no tension about the plastic packaging or it’s discarding. I can store them in any containers of my choice.

I could happily wash without regret of releasing rinsed water loaded with chemicals or microplastics. Thus I will be able to do one more little steps towards keeping oceans from pollution. I could repurpose the water for gardening. Thus making my lifestyle to be more ECO-FRIENDLY & SUSTAINABLE 🌏🖤👩🏻‍🌾👩🏻‍🔬

എന്റെ നിശബ്ദത

ഈ ചുവരുകൾക്കുളിലെ നിശബ്ദത

എന്റെ മനസിലെ ആർത്തലയ്ക്കുന്ന തിരമാലകൾ

എന്റെ മുഖത്തെ നിസ്സംഗത

എന്റെ ഉള്ളിലെ അലമുറയിടുന്ന ആത്മാവ്

എന്തൊക്കെ വൈരുധ്യങ്ങൾ….വൈരുധ്യങ്ങൾ….എന്ധോക്കെ നാട്യങ്ങൾ.

നടനകല എനിക്ക് വശമില്ലാതെപോയി

ഉള്ളിലെ ഘോരശബ്ദങ്ങൾ കണ്ണുകളിലൂടെ

നിശബ്ദമായി പുറത്തേയ്ക്കു കടന്നു

കണ്ണുനീരും ചുറ്റുപാടുമായ് രമ്യതയിലെത്തി.

ആത്മാവ് മാത്രം ഇപ്പോഴും അകലം പാലിക്കുന്നു.

തല കുനിക്കാൻ തയ്യാറാകാത്ത ഒറ്റക്കൊമ്പനെ പോലെ

എന്റെ മനസിലെ നന്മ സകലർക്കും

സുഖ നിദ്ര ആശംസിപ്പൂ ഈ രാവിൽ

നിദ്ര എൻ കൺകളിൽ നിന്ന് അകലം പാലിക്കുമ്പോഴും

ആശിപ്പു നന്മ നിനക്ക് വേണ്ടി

ഊറി വരുന്ന കണ്ണുനീര് വറ്റുമ്പോഴെങ്കിലും

നിദ്രാദേവി എന്നിൽ സന്നിവേശിക്കട്ടെ!


ഒരു അവധിക്കാലം

കവലയിൽ ബസ് ഇറങ്ങി അവർ രണ്ടാളും വീട്ടിലേക്കു നടന്നു. വീട്ടിലേക്കു ഇത്തിരി ദൂരം നടക്കാനുണ്ട്. പക്ഷെ ആ ദൂരം ഗൗരിയേയോ അവളുടെ കുഞ്ഞു മകൾ ഉണ്ണിമായയെയോ ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്‌നമേയല്ല. കാരണം അവർ രണ്ടാളും ഒരുപോലെ കൊതിച്ചിരുന്നതാണ് വീട്ടിലേക്കുള്ള ഈ വരവ്. ഗൗരിയുടെ ഭർതൃവീട് അവളുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും കഷ്ടിച്ച് അരമണിക്കൂർ ദൂരമേയുള്ളൂ. വീട്ടിലെ എല്ലാ കാര്യത്തിനും അവൾക്കു എപ്പോ വേണമെങ്കിലും ഓടിയെത്താം. ദത്തന്റെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്ക് അവളെ ജീവനാണ്, അവളെ മകളുടെ സ്ഥാനത്താണ് കാണുന്നതും. ഉണ്ണിമായ പിറന്നതോടു വീട്ടിലെ ചെല്ലക്കുട്ടി അവളാണ്. അവൾ ഇല്ലെങ്കിൽ രണ്ടു പേർക്കും ആകെ മൂടാപ്പാണ്. വീടിനു അടുത്തുള്ള യു പി സ്കൂളിൽ രണ്ടാം ക്ലാസ്സിൽ ആണ് ഉണ്ണിമായ ഇപ്പോൾ. ഗൗരിയും അതെ സ്കൂളിൽ തന്നെ ടീച്ചർ ആണ്. ദത്തന് ജോലി ഗൾഫിൽ ആണ് അതുകൊണ്ടു ഒറ്റയ്ക്കു കുസൃതി കുടുക്കയെ മേയിക്കേണ്ടത് ഗൗരിയാണ്. വേനലവധിക്ക് സ്കൂള് അടച്ചു. അപ്പൊ തൊട്ടു ഉണ്ണിമായ വാശിയിലാണ്, അപ്പൂപ്പന്റെ വീട്ടിൽ പോകാൻ. അവള് തന്റെ കുട്ടിയുടുപ്പുകൾ ഒക്കെ ഒരു ബാഗിലാക്കി സമരം തുടങ്ങി. അച്ഛനോട് ഫോണിൽ പണിപ്പെട്ടു അമ്മയെപ്പറ്റി പരാതിയും എത്തി. അങ്ങനെ സ്കൂള് പൂട്ടിയതിന്റെ അടുത്ത ദിവസം അവർ വീട്ടിക് പുറപ്പെട്ടു.

ഉണ്ണിമായ വല്ല്യ ആളുകളെ പോലെ ഗൗരിയെ കടന്നു ഇത്തിരി മുന്നിലായിട്ടാണ് നടത്തം എന്നാലും വയലിന്റെ കരയിൽ എത്തിയപ്പോ അവളു പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്കിട്ട പോലെ നിന്ന് ചെറിയ തോട്ടിലെ മാനത്തു കണ്ണികളെ എണ്ണാൻ തുടങ്ങി. “അമ്മേ, ദേ ഇത് കണ്ടോ എത്ര മീനുകളാ” ഉണ്ണിമായയുടെ ഈ കൗതുകം ഗൗരികുള്ള അടുത്ത പണിയുടെ മുന്നറിയിപ്പ് കൂടിയാണ്. പിന്നെ ഒരു ആശ്വാസം വീട്ടിൽ എത്തിയാൽ അവളുടെ എന്തു കുറുമ്പിനും കൂട്ടുനിൽക്കാൻ അച്ഛനും അമ്മയും അനിയനും ഒറ്റക്കെട്ടാണ്. അവളെ സംബന്ധിച്ച് ഇനി അവധിക്കത്തു അവൾക്കും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾക്കു ചെറിയ അവധിയാണ്. കുഞ്ഞിന്റെ കാര്യം വീട്ടിൽ എല്ലാരും ഉത്സാഹത്തോടെ നോക്കും. ഇടയ്ക്കു വീട്ടിൽ ചെന്ന് ദത്തന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഒന്ന് നോക്കിയാൽ മതി. ദത്തനും കഴിഞ്ഞ വർഷത്തെ വേനലവധിയ്ക്കു വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പൊ പിന്നെ അച്ഛനും മകളും കൂടി രാവും പകലും ബഹളം ആണ്.

വയല് കടന്നുള്ള ഒരു കൗവിങ്ങിൻ തോപ്പ് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ചെറിയ കുറച്ചു വയലുകൾ കൂടി വീടിന്റെ മുറ്റത്തു എത്തും. ഉണ്ണിമായേ വയല് കടത്തി കൊണ്ട് പോകാൻ ഗൗരിക്കു ഇത്തിരി സമയം എടുത്തു. കതിര് വന്നു തുടങ്ങിയ നെൽച്ചെടികൾ ആണ് ഇപ്പൊ, ഒരുപാട് തുമ്പികളും പൂമ്പാറ്റയെയും കണ്ടു. മൈനയും കാക്കത്തമ്പുരാട്ടിയെയും തത്തയെയും ഉണ്ണിമായ കണ്ട് തുള്ളിച്ചാടിയതും ഉടുപ്പിലൊക്കെ ചെളി ആക്കി. അവൾക്കു അതൊന്നും ഒരു പ്രശ്‌നമേയല്ല. ഇനി കുറെ നാളത്തേയ്ക്ക് പുസ്തകങ്ങൾ ഒന്നും എടുക്കേണ്ട, ഇഷ്ടംപോലെ ഓടിച്ചാടി നടക്കാം അമ്മൂമ്മയുടെ വക ഇഷ്ടപോലെ അവൾക്കു പ്രിയപ്പെട്ട പലഹാരവും കഥകളും കേൾക്കാം, മാമ്മന്റെ വക ബൈനോക്കുലറിലൂടെ പറമ്പിൽ പക്ഷി നിരീക്ഷണം, കുഞ്ഞു പാട്ടുകൾ പഠിക്കാം തെക്കേതിലെ രാധചേച്ചിയുടെ മക്കളുടെ കൂടെ ഊരു ചുറ്റൽ, അപ്പൂപ്പന്റെ കൂടെ അമ്പലത്തിലെ ഉത്സവം കാണാൻ ഉള്ള പോക്ക്. അവൾ ആകെ ഹരത്തിൽ ആണ്, അവളുടെ ഉത്സാഹം കണ്ടാൽ വർഷം മുഴുവൻ അവള് സ്കൂൾ അടയ്ക്കാൻ വേണ്ടി കാത്തിരുന്ന പോലെയാണ്.

“അപ്പൂപ്പാ…അമ്മുമ്മേ… ബാലാമാമാ….” എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചും കൊണ്ട് കുഞ്ഞു ഉണ്ണിമായ തന്റെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടു ഗൗരിക്കു മകൾക്കു കിട്ടിയ ബാല്യത്തിൽ പുഞ്ചിരിച്ചും കൊണ്ടും വീട്ടിലേക്കു കയറിപ്പോയി.

This fictional article is written based on the painting by artist Mopsang Valath 😊🙏🏻

My journey towards sustainablility – 1

It wasn’t any random decision of mine to start being more sustainable. When I look back, I have traveled from a peak of consumeristic fast forward life to a slower basic consumeristic person in the last one year. I have been a hoarder for all my life that in the last 8 years of singular life made me possessed with a huge quantity of materials. This included books (I spent a major share of my scholarship), cosmetics (ufff….. too many that I can’t name), household utensils, articles of clothing (ethnic to western, shoes, bags etc). There comes a point when I could find myself surrounded by too many things all accumulated with dust and I kept on procrastinating the act of tidying. In real, I deep down I knew the truth and I was coward to face the reality hence applied the strategy of neglecting it. But how long can this persist? Even that had to end.

A voice inside me was giving me the instinct notion to face it. Maybe its the conspiracy of the universe that I came across the KONMARI technique and happened to get in detail about it from the bestselling book “Life changing magic of tidying” written by Marie Kondo and also few of her interviews on YouTube. I was looking at myself and what mess I am literally in. This was in the middle of 2017. I needed to act. But from where do I begin? I decided to follow the book and started decluttering. Yeah, you read it right, DECLUTTERING.

Until you begin, you won’t realize how much clutter exists in your life and how laboriously & ruthlessly you have to act to get rid of the clutter. I started with my clothes. I had clothes filling the entire big cupboard and in few bags beneath my cot. I pulled out every bit of cloth from every place in my room and I was shocked to see the huge pile in front of my eyes.

Clothes….Clothes & Clothes!

All the clothes I had bought in the last 8 years, some from the home, some from my sister, some don’t even fit me anymore in the last few years but still, I am keeping them. I am having an illusionary hope to get slim enough to get fit it into those clothes. While I knew the truth that I don’t even attempt to reduce my weight nor even feel attached to those dresses since my choices for clothing has changed over the years.  Several of my clothes were kept aside for their need for repair due to the research life I had been experimenting with how not to save my clothes from acid attacks. This left me with a pretty good bag with repair-needed clothes. They no longer serve me the purpose. If that was the case, why am I still having them in my cupboards and bags? I kept on holding them and occupying the major space in my wardrobe. Being an Indian woman, we have the entirely different dress codes for different occasions. This aspect really contributes to different outfits getting accommodated in the wardrobe some can only be worn for weddings while some only for formal functions/travelling wears/winter-summer-monsoon wears while another bag of comfortable daily wears. I guess this is more or less the same categorization for bags/shoes/cosmetics etc. We fail to sum up all these belongings to one single category and we have our own explanations too. No blame games.

At this point, I decided to stop being an impulsive shopper for clothes or to buy things for updating current fashion statements. Most of the clothes lying in front of me was a result of impulsive decisions and which lead to the act of causing dead money. Is that really what I wanted? No, not at all. I needed to do something. I began sorting my entire wardrobe from old to new, from jackets to handkerchiefs with the help of KONMARI technique. I decided to be ruthless and finally ended up getting rid of three big bags full of unwanted clothes. I spared some for give away for my siblings and kept few on checking level to see whether I will require them or not.

Once it was done, I came to a conclusion to stay more conscious and purchase clothes for wisely which will serve me purpose not just for once instead of several years as well as for replacing the older regularly needed ones. I won’t need or choose any onetime serving clothes or because for its lower price or offers running in the brand showrooms. This doesn’t mean that I completely stopped going to malls or purchasing clothes. I did get new ones but very few numbers that too for replacement. Now I keep asking more frequent about the need of an item and see whether there is an alternative with me already. This self-questioning practice has helped me in tremendously reducing the impulsive buying attempts.

PS: All the images are obtained from the Pinterest and are meant only to create awareness.This post of mine was originally published in Pepprbook blog.