ഭാമ

bhaama

ഭാമ

ഒറ്റപ്പെടലിനെ ബഹളങ്ങൾക്ക്  ഒരു അറുതി വരുത്താന്‍ എന്ന വണ്ണം അവൾ ആ കടൽത്തീരത്തേക്ക് നടന്നു. പൈൻ മരങ്ങള്‍ക്ക് ഇടയിലൂടെ ഉച്ച തിരിഞ്ഞ് വെയിൽ കാഞ്ഞ് തീരത്തേക്ക് ഇറങ്ങി നടന്നു. ശനിയാഴ്ച ആണെങ്കിലും വൈകിട്ട് 5 മണി വരെ ഈ ഭാഗത്ത് തിരക്ക് നന്നേ കുറവായിരിക്കും. അതിനാലാണ് ഈ സമയം നോക്കി അവൾ ഇവിടേക്ക് വരാറ്. ഇളം നീല നിറമുള്ള പരുത്തി സാരിയുടുത്തു വള്ളി ചെരുപ്പുകള്‍ അഴിച്ചു ഇടതു കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് തിരകളെ തഴുകി മുന്നോട്ടു നടക്കുമ്പോള്‍ അവൾ ആ നീല നിറമുള്ള ആകാശത്തിന്റെയും കടലിന്റെയും പ്രതിബിംബമാണ് എന്ന് തോന്നിപ്പോകും. കുറച്ചു ദൂരം നടന്ന ശേഷം അവൾ സ്ഥിരം ഇരിക്കാറുള്ള പൈൻ മരച്ചുവട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. താൻ ഇരിക്കാറുള്ള സ്ഥലത്ത് മധ്യ വയസ്സ് കടന്ന ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു ഭാമ പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് അമ്പരന്നു. കഴിഞ്ഞ കുറേ മാസങ്ങളായി താൻ വരുമ്പോൾ ഒന്നും അവിടെ ആരും ഉണ്ടാകാറില്ല. അവിടെ ഇരിക്കുന്ന അയാളോട് തെല്ലൊരു കുണ്ഡിതം തോന്നി. പെട്ടെന്ന് തന്നെ അങ്ങനെയൊരു ചിന്ത തന്നെ ശരിയായില്ല, കടൽ ആരുടേയും സ്വന്തമല്ലല്ലോ എന്ന ബോധ്യത്തിലും അയാളോട് അനിഷ്ടം തോന്നിയതിൽ ജാള്യതയും കൊണ്ട് കുറച്ച് അകലെ മാറിയിരുന്നു തിര എണ്ണാൻ തുടങ്ങി.

ആ നാട്ടിലേക്ക് സ്ഥലം മാറ്റമായി വന്നിട്ട് ഏതാണ്ട് ഒരു വർഷം ആകുന്നു. സ്കൂളിന് അടുത്ത് തന്നെയുള്ള ഒരു ചെറിയ വാടക വീട്ടിലാണ് മധ്യവയസ്സിൽ കയറി തുടങ്ങിയ ഭാമയുടെ ഏകാന്തവാസം. തായ്‌വഴിയിലെ ശേഷിച്ച ഒരു വയസായ അമ്മായി പിന്നെ ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങളും അത് തന്നെയാണ് അവളുടെ ലോകം. വായിക്കാൻ കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്ന പുസ്തകത്തെ പോലും മറന്നു കൊണ്ട് ചിന്തകളിൽ ആണ്ടുപോയ ഭാമ തനിക്ക് അടുത്തായി കേട്ട് മുരടനക്കം ആദ്യമൊന്നും കേൾക്കുകയുണ്ടായി ഇല്ല.

പിന്നീട് ഒരു ഞെട്ടലോടെ തനിക്ക് അഭിമുഖമായി വന്ന ആ മുഖവും ആ ശബ്ദവും ഭാമയെ ബോധത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നു. എനിക്ക് അധികം അകലെയല്ലാതെ മര ചുവട്ടിലിരുന്ന അയാളാണ് തന്റെ മുൻപിൽ. “വിരോധം തോന്നില്ലെങ്കിലും ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ? ” എന്നു മുഖവര പറഞ്ഞു കൊണ്ടു അയാൾ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി. “ഞാൻ ആദിത്യൻ…. ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫർ ആണ്. ഞാൻ ഒരു പ്രോജക്ട് ഭാഗമായി കുറച്ചു ചിത്രങ്ങൾ എടുക്കാൻ വന്നതാണ്. കുറച്ചു നേരമായി ഞാൻ നിങ്ങളെ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. അപ്പോഴാണ് പൂഴിമണലിൽ പകുതി താണ നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ കണ്ടത്. നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ മാത്രം ഞാൻ ഒരു ചിത്രം എടുത്തോട്ടെ? നിങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലെങ്കിൽ മാത്രം.” ഒരു നിമിഷം വേണ്ടി വന്നു ഭാമയ്ക്ക് അയാൾ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലാക്കാൻ. അയാൾ അവളുടെ മറുപടിക്കായി കാത്തു നിന്നു. അവൾ ശരി എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി. ബാഗിൽ നിന്നും ക്യാമറ എടുത്തു ലെൻസ്‌ ഘടിപ്പിച്ചു. ഒന്നും ചെയ്യേണ്ട പാദങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ എന്ന് അയാൾ പറഞ്ഞു. ആദിത്യൻ പല ആംഗിളിലിൽ ചിത്രങ്ങൾ എടുക്കുന്നതില്‍ മുഴുകി. അയാളെ ഭാമ അങ്ങനെ തന്നെ കുറച്ചു നേരം നോക്കിയിരുന്നു. എന്നിട്ട് അവൾ സ്വന്തം കാൽപാദങ്ങളിൽ നോക്കി. അവൾ കണ്ടത് പ്രായാധിക്യത്ത്തെ സ്വീകരിച്ചു തുടങ്ങി എന്നതിന് തെളിവായി ചുളിവുകൾ വീണു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു പാദങ്ങളാണ്. ചെരുപ്പ് ഇട്ടു നടന്നതിന്റെ തഴമ്പും പാടുകളും സൗമ്യത വിട്ടു തുടങ്ങിയ നഖങ്ങളും. അതൊന്നും കണക്കിലെടുക്കാതെ ഏറെ ഋതുക്കൾക്കു മുൻപായി അണിയിക്കപ്പെട്ട നൂറു മണികൾ ഉള്ള വെള്ളികൊലുസ്സുകൾ പാദങ്ങളെ ഇന്നും പ്രണയിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.

“തീരെ അപ്രതീക്ഷിതമാണ് ആണ് ഈ പ്രായത്തിലുള്ള നിങ്ങളെപ്പോലുള്ള ഒരു സ്ത്രീയുടെ കാലുകളിൽ ഇത്രയും മനോഹരമായി കൊലുസുകൾ. ഇത് ആരുടെയെങ്കിലും സമ്മാനമാണോ? “

അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ ചോദ്യം അവളെ  ചിന്തകളുടെ ഊരാക്കുടുക്കിൽ നിന്നും വലിച്ചു പുറത്തിട്ടു. ഒരു നിമിഷം ആ കൊലുസ്സുകളിലേക്കു നോക്കിയിട്ട് അവൾ അതേ എന്ന് തലയാട്ടി. കുറച്ചുനേരത്തെ സംഭാഷണ ശ്രമങ്ങൾക്കു ശേഷം ആദിത്യൻ വിടവാങ്ങി. അടുത്ത ആഴ്ച ഇവിടെ വരികയാണെങ്കിൽ ചിത്രത്തിന്റെ പകർപ്പ് നൽകാം എന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തലോടെ അയാൾ പോയി. നടന്നകലുന്ന ആദിത്യനൊപ്പം അവളുടെ ദൃഷ്ടികൾ തീരത്തെ തൊടുന്ന തിരകളിൽ എത്തി. “നിയമങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ഒരു ലോകത്ത് പ്രണയാഗ്നിയിൽ ഉരുകിയൊലിക്കണമെന്നു ഭ്രാന്തൻ സ്വപ്നങ്ങളുടെ കാവൽക്കാരനായ ദേവന്റെ ഓർമ്മകളായിരുന്നു തന്റെ കാലിൽ അവൻ അണിയിച്ചു തന്ന ആ നൂറുമണിയുള്ള വെള്ളിക്കൊലുസ്സുകൾ. നിയമങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ദേവലോകത്തേയ്ക്കു അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് മടങ്ങിയെങ്കിലും പ്രണയത്തിന്റെ അഗ്നിപ്രതീക്ഷകളുമായി ഭാമ ഇന്നും കാത്തിരിക്കുന്നു….ഭ്രാന്തമായ്‌ വീണ്ടുമൊരിക്കൽ ദേവന്റെ പ്രണയത്തിനായി!” (ശുഭം)

#firespiritblog

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s