Category Archives: Malayalam story 1

Plastic Free July Challenge 2018

Hello folks,
It’s been nearly 2 months I haven’t written anything for you. All of a sudden, today I decided to break my silence. Okay so if you are thinking why I was silent excluding several lame reasons on time/stress management, I was getting ready for a journey. A journey which I was eagerly waiting for, to challenge myself. So what was the challenge? It’s called PLASTIC FREE JULY CHALLENGE. Yeah, you read it correctly. This is an international challenge started in 2011 by a small group of participants in Western Australia and now flourished across the globe with one true intention for a world without plastics. This doesn’t mean the complete eradication of plastics when we are completely aware of it’s uses. This is meant to bring changes at the personal level lifestyle to reduce the plastic pollution caused by discarding the single-use ones. It’s promoting better reusable alternatives in several areas of daily life to reduce the amount of wastage. You can read more about this on the website here.

I was taking up this personal challenge along with several thousands of people across to globe to follow one entire month (July) to strictly reduce the consumption of plastics especially single-use plastics. I apologize for not informing this in the blog for helping you to give this a try since I personally wanted to test my own abilities to switch over the alternatives. And now at the 22nd day of my challenge, I had the complete confidence to talk about this challenge to you. On a personal level, it was fun doing it and kept me more conscious about what I choose or refuse to use. This doesn’t mean that we should be 100% free from single-use plastics. More than reaching the full perfection, it’s all about bringing a change in our perspective to take little steps to avoid plastic waste from our lifestyle.

Some of you could have a thong not taking up the chalk since the month of July is gonna get over in a week. Hey, don’t do that. It’s all about taking up the perspectives to be the change and it doesn’t matter which month it may be 😊 In the following days I will be doing a series of blog posts entirely about what each one of us can do and also what all steps I brought in my personal life during this challenge 🙂One more thing, my challenge isn’t gonna end on 31st if this July, I have decided to carry forward the challenge and be the change. I have found that my little steps towards sustainability were inspired from several people around the globe and I was also inspirational for several other people. It’s a ripple effect and does happily join the movement to bring the real changes for the betterment which the EARTH deserves, for all the love she has given for the mankind 🌍

Many of you might have seen this image of how the sea gifted back our trashes this month at the Mumbai. Do you still need more reasons to accept this challenge? Feel free to ask questions and your little steps could be inspirational for the next person 😊🙏🏻 Do give some time to check the image below to know at a glance at what you can do.

Advertisements

ഉച്ചനേരം

 

448d7b53a66ad48235ff0bf70643e75e

17e4531272dd45e1a5b970239699dd02

നീലാംബരിയുടെ ലോകം-4

 

10947355_983526561671400_2204513541260031351_n
Painting by Mopasang Valath (Source: facebook)

 

Previous chapter 3

കോണിപ്പടികൾ കയറി മുകളിലെ വരാന്തയിൽ എത്തി. വരാന്തയുടെ ഏറ്റവും അറ്റത്തായിട്ടുള്ള ആട്ടുകട്ടിൽ നിശ്ചലമായി കിടക്കുന്നു. പണ്ട് വായന തലയ്ക്കു പിടിച്ച ദിവസങ്ങളിൽ ഒക്കെ എന്നെ തങ്ങിയത് അതാണ്. വർഷ കണക്കു നോക്കിയാൽ വായന ചെറുപ്പത്തിലേ എന്റെ തലയ്ക്കു പിടിച്ചതാണ്. മധ്യവേനൽ അവധിക്കു മാത്രമാണ് അധികം വായന നടക്കാത്തത്. അപ്പൊഴാണ് തറവാട്ടിൽ കുട്ടികളൊക്കെ സ്കൂൾ പൂട്ടി അവധിക്കാലം ആഘോഴിക്കാൻ എത്തുക. അപ്പൊ പുസ്തകങ്ങളോട് ഞാനും പകൽ സമയം വിടപറയും. രാത്രി മറിച്ചാണ്, അത്താഴം കഴിച്ചശേഷം എല്ലാരും കോലായിൽ ഒത്തുകൂടും. ആ സമയത്തു ഒരു ചെറുകഥാ വായിച്ചു കേൾപ്പിക്കേണ്ട ചുമതല എനിക്കാണ്. എനിക്കും അത് ഇഷ്ടമുള്ള ജോലിയാണ്. എല്ലാരും ചുറ്റുംകൂടി ഇരുന്നും കിടന്നും ഒക്കെ കഥ കേൾക്കും. ഈ പതിവും എന്റെ കോളേജ് കാലം വരെ തുടർന്നു.

മുറി തുറന്നു അകത്തു കയറി പഴയ റെഡ് ഒക്സിടെ അടിച്ച തറയുടെ ഇളം തണുപ്പ് കാലിനെ ഇക്കിളി പെടുത്തി. ഇവിടെ വേനൽ കാലത്തും മുകളിലെ മുറികളിൽ തണുപ്പ് ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. വീടിനു ചുറ്റും ഉള്ള പറമ്പു നിറയെ കാലാകാലങ്ങളായി വളർന്നു വന്നതും വീട്ടുകാർ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചതുമായ മരങ്ങളാണ്. എന്റെ മുറിക്ക് വലിയ മാറ്റം ഒന്നുമില്ല. ഞാൻ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടുള്ള വൃത്തിയുണ്ട്. മുറിയിൽ ഒതുക്കി ബാഗുകൾ വച്ചു. ഇനി ഒന്ന് കുളിക്കണം. ഈ നഗരവാസിയുടെ വേഷം ഉരിഞ്ഞു മനസ്സിൽ ഉറങ്ങ്ഗി കിടക്കുന്ന ഗ്രാമവാസിയെ ഒന്ന് പുനപ്രതിഷ്ഠിക്കണം. അടുക്കളയിലെ എണ്ണകുടത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കുമ്പിൾ കാച്ചിയ എണ്ണ തലയിൽ പൊത്തി. അശോകപ്പൂവിന്റെയും കറിവേപ്പിന്റെയും മണം എന്നെ വീണ്ടും ഓർമകളുടെ താഴ്വാരങ്ങളിലേക്കു കൂട്ടികൊണ്ടു പോയി. ഏറ്റവും പഴയ ഓര്മ ഏതാണ് എന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ കിണറ്റിന്കരയിലെ കുളിമുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

നീലാംബരിയുടെ ലോകം-3

12524084_1162251937132194_880793086143976999_n
Painting done by Mopasang Valath (Source: facebook)

Previous part 2

റോഡിൽ നിന്ന് നോക്കിയാൽ വയലിനക്കരെ തഴച്ചു വളരുന്ന തൊടിയിലെ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഒരു വെള്ള പോലെ കാണൂ , അത് വീടാണ് എന്ന് പെട്ടെന്ന് മനസിലാകില്ല.പടിക്കെട്ടുകൾ കയറി മുറ്റത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ രാവിലത്തെ വെയിലിൽ പനമ്പായിൽ നെല്ല് ഉണക്കാൻ ഇടുകയാണ് ‘അമ്മ . എന്നത്തേയും പോലെ ഒന്ന് കൂകി . ഈ കൂകൽ പണ്ട് തൊട്ടേ ഉള്ളതാ, ഞാൻ പുറത്തു പോയിട്ടു വീട്ടിൽ എത്തി എന്നതിന് വീട്ടുകാർക്ക് ഉള്ള എന്റെ അറിയിപ്പ് (മുന്നറിയിപ്പ് എന്ന് പറയുന്നതാവും കുറച്ചുകൂടി ശരി) ആണ് . എന്റെ ഹാൾമാർക് മുദ്രയാണത് . എന്നെ കണ്ടപാടെ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. ഇവിടുത്തെ കാരണവർ, അതായത് എന്റെ പിതാശ്രീ പുറത്തു പോയിരിക്കുകയാണ് എന്ന് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. അമ്മമ്മ വർഷാവർഷം ഉള്ള അമ്മാവന്റെ വീട് സന്ദർശനത്തിനും.

വീടിനു പുറമെ വലിയ മാറ്റം ഒന്നുമില്ല.വെള്ള പൂശിയതു മങ്ങി തുടങ്ങി. കിളികളുടെയും അണ്ണന്റെയും ബഹളത്തിൽ കാര്യമായ മാറ്റം ഒന്നും ഇല്ല. മുറ്റത്തേക്ക് വെയിൽ വീണു തുടങ്ങി. എന്നെ കണ്ടടത്തും പുറംപണിക്കു നിൽക്കുന്ന കൊങ്ങി അടുക്കൽ വന്നു വെളുക്കെ ചിരിച്ചു സുഖ വിവരം അനേഷിച്ചു. അവരുടെ സഹായം അമ്മയ്ക്ക് വലിയ ആശ്വാസമാണ്. അമ്മയുടെ “പി. എ.” എന്നാണു ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾ അവളെ കളിയാക്കാറ്. അവളുടെ ഭർത്താവ് ചെല്ലാൻ ആണ് വീട്ടിൽ അച്ഛന്റെ കൃഷി സഹായി. മുറ്റത്തു അങ്ങു ഇങ്ങായി കോഴികൾ അമ്മയുടെ തിരോധാനം നോക്കി നിൽക്കുന്നത് അമ്മയ്ക്ക് അറിയാം. നെല്ല് നോക്കാൻ അമ്മ കൊങ്ങിയെ ഏൽപ്പിച്ചു. വേഗം വൃത്തിയായി വരൂ …യാത്ര ക്ഷീണം ഉള്ളതല്ലേ, കാപ്പി എടുത്തു വയ്ക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മ എന്നെയും കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി. അമ്മ അടുക്കളയിലേക്കും ഞാൻ മുകളിലെ എന്റെ സ്വന്തം സാമ്രാജ്യത്തിലേക്കും നടന്നു.

നീലാംബരിയുടെ ലോകം-2

15091_700002526690473_789244534_n

Painting by Mopasang Valath from facebook

Previous part 1

കുറെ നേരം കൂടി ആ കിടപ്പു തുടരാനാണ് നീലാംബരിക്ക് തോന്നിയത്. രണ്ടു ദിവസം മുൻപ് വരെ താൻ നഗരത്തിന്റെ സന്തതിയായിരുന്നു. മധ്യവേനലവധിക്കു കോളേജ് അടച്ചതും വീട്ടിലേക്കു പാഞ്ഞെത്താനുള്ള ആവേശമായിരുന്നു ഉള്ളിൽ. ട്രെയിൻ യാത്ര പോലും അവളെ മടുപ്പിച്ചില്ല. വായിക്കാനായി കരുതിയ പുസ്‌തകങ്ങളിൽ പോലും യാത്രയിൽ അവളുടെ മനസ്സ് നിന്നില്ല. എത്രയോ തവണ മനസ്സ് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വീട്ടിലേക്കു വഴുതിപ്പോയി.
നാട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര, അത് അവൾക്കു എന്നും ഹരമായിരുന്നു.വരുന്ന വിവരം വീട്ടിൽ വിളിച്ചറിയിച്ചിട്ടില്ല. പറഞ്ഞാൽ സ്റ്റേഷനിൽ വിളിക്കാൻ വണ്ടിയുമായി എത്തും. പക്ഷെ അവൾ മനപ്പൂർവം പറയാത്തതാണ്. അധികം ഭാരമുള്ളതൊന്നും ഇല്ല. ബസ്സിൽ പോകാവുന്നതേയുള്ളു. ആ യാത്രയും ആസ്വദിക്കാം. അവളെ സംബന്ധിച്ച് ബസ്സുയാത്രയിൽ ലഭിക്കുന്ന കാഴ്ചകൾ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്.നാട്ടിലെ മാറ്റങ്ങൾ കുറെയേറെ കാണാൻ കഴിയും.നേരം വെളുത്തു വരുന്നതേയുള്ളൂ. അതിനാൽ അധികം തിരക്കില്ലാത്ത ബസ്സിൽ ആയി യാത്ര. പട്ടണം പിന്നിട്ടു മലകളും വയലുകളും പുഴയും ഗ്രാമങ്ങളും താണ്ടി ഏതാണ്ട് ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു അവൾ ബസ്സ് ഇറങ്ങി കടവിലേക്ക് നടന്നു. പരിചയമുള്ള കടത്തുകാരൻ രാഘവേട്ടൻ ബാഗുകൾ എടുത്തു വള്ളത്തിൽ വച്ചു. കുറച്ചു കുശലം പറച്ചിലൊക്കെ നടത്തിയപ്പോഴേക്കും അക്കരെ എത്തി. ഇനി ഇവിടുന്നു വീട്ടിലേക്കു ഏതാനും മിനിറ്റുകൾ നടക്കാവുന്ന ദൂരമേയുള്ളൂ.

നീലാംബരിയുടെ ലോകം (1)

A story writing attempt in Malayalam language, will do the english version 🙂

1962605_1021697797854276_7872103663580073630_n
Painting by Mopsang Valath from facebook

തൊടിയിൽ അണ്ണാറക്കണ്ണന്റെയും പുള്ളുകളുടേയും രാവിലത്തെ ചിലമ്പൊലി കേട്ടുകൊണ്ടാണ് അവൾ കണ്ണ് തുറന്നതു. ആദ്യം ഒന്ന് അമ്പരന്നു, സാധാരണ കേൾക്കാറുള്ള വാഹനങ്ങളുടെ ഇരമ്പലുകൾ ഫോണിന്റെ അലാറം ഇവയൊന്നും ഇന്ന് ഇല്ല. പതിവുകൾക്കു വിപരീതം. പതുക്കെ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു.ഭിത്തിയോട് ചേർന്നുള്ള കിടക്ക. തടികൾ പാകിയ മച്ചു. തുറന്നിട്ട വലിയ ജനാല, താഴെ വിശാലമായ തൊടി.

ചില്ലിട്ട അലമാരിയിൽ അടുക്കിവെച്ച നിലയിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ. പകുതി വായിച്ചു നിർത്തിയ പുസ്‌തകവും മാസികകളും അടുക്കി വച്ച നിലയിൽ ഉള്ള മേശയും. അതിനടുത്തു ഒരു കസേരയും. പാതിചാരിയാ പുറത്തേക്കുള്ള വാതിൽ– സ്വന്തം മുറി –സ്വന്തം വീട്. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു